Infekcja robakami płucnymi rzadka u psów miejskich, ale wiejscy kuzynowie (polujące, w polach) są narażeni. Pasożyty infekują drogi oddechowe, żyją w trąbie, larwy: kaszlane, wypluwane lub połknięte i wydalane z kalem. Leczenie proste, tanie, skuteczne – przy szybkiej reakcji.
Zakażenie
Przez kontakt z zainfekowanym zwierzęciem. Rakowie i ślimaki – nosiciele, również jeżowe (jadają rakowie). Psy polujące na jeżowe – szczególnie narażone. Szczeniaki: ślina zainfekowanego zwierzęcia, feczki zainfekowanego, mleko matki (jeśli chora).
Cykl życia
Samica zadaje jaja w płucach, pasożyt przechodzi 5 stadiów w tkance płucnej. Po 32–35 dniach dojrzewają i zadają kolejne jaja. W przeciwieństwie do innych pasożytów – cały cykl w organizmie gospodarza.
Objawy
Główny: przewlekły kaszel, nasilany wysiłkiem/emocjami. Niektóre psy bez objawów, inne: apatia, nietolerancja wysiłku, chudnięcie. Weterynarz szuka: wzrost eozynofilów (białe krwinki).
Diagnoza
Badanie kalu (larwy pod mikroskopem). Wywiad, badanie fizykalne (stetoskop). Rentgen klatki, sekrety dróg oddechowych. Test na robaki sercowe (podobne objawy).
Leczenie
Zazwyczaj 3-dniowy Panacur (odrobaczacz) – proszek do wilgotnego jedzenia. Przy silnej reakcji: 3–10 dni leków przeciwzapalnych.
Prognoza
Prawie zawsze pełne wyzdrowienie. Wyjątki: osłabiona odporność, niezleczone przez miesiące/lata. Może pozostać blizny płuczne i przewlekły kaszel.
Profilaktyka
Trudna. Oprócz: nie puścić psa, pilnować, by nie jadł zainfekowanych raków/ślimaków – obserwuj zdrowie. Kaszel -> weterynarz, badanie kalu na larwy. Wczesne odrobaczanie przed uszkodzeniem płuc.