Rojnica uszna (Otodectes cynotis) – drobny pasożyt (0,3–0,5 mm), 8 nóżek, żyje w kanale usznym, żywi się woskiem i epitelem. Nie wierci w skórę (w przeciwieństwie do ropnicy). Bardzo zakaźne, męczące, mogą prowadzić do perforacji błony bębenkowej.
Identyfikacja i cykl życia (ok. 3 tygodnie)
- Jaja: samica kładzie do 5 dziennie w kanale usznym i futrze przy uchu.
- Larwy (4 dni): wylugują, jedzą wosk/epitel 4 dni, odpoczywają 1 dzień.
- Nimfy (2 stadia): jedzą i odpoczywają, morphing.
- Dorosłe: parują się, cykl zamyka się. Cały cykl ~21 dni.
Widoczne z gołym okiem trudno (białe/brązowe kropki), lupą – możliwe. Weterynarz: mikroskop, otoskop – potwierdza.
Objawy
- Intensywne trącanie głową, drapanie uszu (do krwi).
- Rany wokół uszu.
- Charakterystyczna wydzielina: czarna, ziarnista, jak fusy kawy (wosk + ekskrementy pasożytów).
- Zapach (wtórne infekcje bakteryjne/grzybicze).
Leczenie – TYLKO U WETERNARZA
- Profesjonalne oczyszczenie ucha (nie samodzielnie – ryzyko uszkodzenia błony bębenkowej, wgniecenie wydzieliny).
- Krople do ucha: akarycydy (selamektyna, moksydektyna, iwermerktyna, tiabendazol) – zgodnie z protokołem (często 2–3 dawki co 2 tyg.).
- Leki systemowe (spot-on: selamektyna, moksydektyna, fluralaner, sarolaner) – działają też na pchły/kleszcze.
- Kołnierz elżabetyński – zapobiega drapaniu w trakcie gojenia.
- Leczenie WSZYSTKICH zwierząt w domu (koty, fretki – też się zarazają).
Profilaktyka
- Unikanie kontaktu z nieznajomymi psami (szczególnie szczeniaki).
- Czystość legowisk, koców (pranie 60°C).
- Regularne kontrolne wizyty u weterynarza (otoskopia).
- Regularna profilaktyka zewnętrzna (spot-on/tabletki na pchły/kleszcze – wiele działa też na rojnicę).
Nie lecz samodzielnie wodą utlenioną, octem, olejami – ryzyko uszkodzenia ucha i utraty słuchu.