utrata ukochanej mopsicy w każdym wieku jest złamliwa, a 7 lat to zbyt wcześniejszy pożegnanie. Ważne, by pozwolić sobie na żałobę i przeżywanie emocji po stracie czulego pupila.
Pozwól sobie czuć smutek, gniew, poczucie straty bez oceny. Rozmowy z bliskimi, rodziną, terapeutą pomagają czuć się mniej samotnie. Dbaj o fizyczne zdrowie – sen, dieta, ruch – to wspiera gojenie emocjonalne.
Stworzenie miejsca pamięci – posadzenie drzewa, album zdjęć, list do mopsa – czci pamięć i trzyma blisko ducha. Jeśli i gdy poczujesz gotowość, przyjmowanie innego zwierzęcia przyniesie nową radość, ale decyduj się na to tylko gdy jesteś gotowy na wieloletni obowiązek.
Żałoba trwa, każdy inaczej żałuje. Bądź cierpliwy dla siebie w tej trudnej przejściowej fazie.