Zalety i wady labradora retrievera

Pochodzenie i popularność

Z Newfoundlandi, dawniej St. Johns. Klasyczna rasa robocza, a jednocześnie top wybór jako pies towarzyszący – ludzka natura, chęć do współpracy.

Wygląd

Szeroka, wyraźna głowa, uszy wiszące średniej wielkości. Kolory: czarny, żółty, czekoladowy, rzadko srebrny. Mięśniowa budowa, mocny grzbiet, proste podbrzusze, dość długa szyja. Wysokość 53–61 cm, waga 25–34 kg.

Usposobienie

Afinitet do ludzi = świetni towarzysze rodziny, chcą być traktowani jak członkowie stada. Bardzo inteligentni, dobrzy dla właścicieli, łatwo trenować do pracy z dziećmi. Nie najlepszy strażnik – chęć posłuszeństwa może zaszkodzić ochronie. Labradory mogą być nadpobudliwe i psotne, jeśli długo zostawiani sami.

Zdrowie

Mięśnie wymagają ruchu – bez niego nadwaga. Towarzyszą w długich spacerach, jogach, bieganiu, rowerze (pies musi czuć, że właściciel prowadzi). Skazane na dysplazję łokcia i bioder.

Pielęgnacja

Łatwe (krótki sierść), ale liny – czesanie szczetką średnią. Częste infekcje uszu – regularne czyszczenie uszu.

Nawyki rasy

80% labradory kochają wodę: pływanie, bawienie miską z wodą. Nawyki irytujące: wzięcie w pysz przedmiotów, ustawanie przy stole. Ale chęć posłuszeństwa = łatwy trening.

Aktywności

Idealni dla łowców, wędkarzy, turystów, kempingowców. Angielski labrador (spokojniejszy, masywniejszy) – do dzieci. Amerykański (chudszy, wyższy) – do polowań.