Szczury: zagrożenie epidemiologiczne. Ratting = skuteczna dezynsekcja. Psy: specjalnie hodowane teriery.
Historia
- Grupa terierów: Wielka Brytania, cel: pies kopający po nornicach (szczury, króliki, lisy, borsuki).
- Przemysłowa rewolucja (XVIII w.+) → rosnąca potrzeba. Rasy dla specyficznych zadań.
Rasy
- Cairn terrier (25-30 cm): oryginalnie kontrola szkodników, mały – wriggle przez skały. Dziś mniej popularny.
- Jack Russell terrier: wyhodowany na lisy. Mały do drenów, duży by biec z gończymi. Dziś mniej na lisy, wciąż świetni szczurołapy.
- Rat terrier: inny ratter, nieuznany przez AKC.
Technika
- Teriery: odważni, wytrzymali, energiczni, instynkt kopania. Jack Russell = quintessencja.
- Błyskawiczni, agilni, nieskończone szczekanie = wystraszanie z nory.
- Zęby jak owczarek niemiecki (przy 60+ lbs mniejszej wadze) – chwycenie + potrząsanie = zabicie szczura.
Korzyści
- Psy KOCHAJĄ polowanie na szczury. Właściciele oferują usługi profesjonalne.
- Brak przepisów przeciw polowaniu na szczury (szerokie zagrożenie). Psy oszczędzają gminom na dezynsekcji.
- Alternatywa dla trucizn – farmerzy/ochrona przyrody: ryzyko zatrucia zwierząt gospodarskich/dzikich eliminowane.
Zagrożenia
- Miasto zaległe szczurami: choroby na jedzeniu, gorączka od ugryzienia szczura (życiowe zagrożenie bez antybiotyków), zakażenie przez ugryzienie/drapanie/kontakt. Rzadkie, ale możliwe przekazanie na psa.
Zdrowie psa
- Teriery rzadko gryzione. Nie jedzą ofiary – 1 chwyt + potrząsanie = śmierć. Brak trawienia = mniejsze ryzyko zatrucia.
- Szczepienia minimalizują ryzyko chorób.