Psy policyjne (jednostki K-9) wspomagają policję: poszukiwanie sprawców, zatrzymywanie niebezpiecznych przestępców, wykrywanie narkotyków i materiałów wybuchowych. Wymagają ROZSZERZONEGO i CZĘSTEGO treningu z prowadzącymi i zazwyczaj specyficznego hodowli pod role.
Identyfikacja ras
Większość: owczarki niemieckie. Labradorzy, złote retrivery, dobermany też trenuowane. Niektóre komendy trenują własne K-9, większość kupuje specjalnie wyhodowanych i wstępnie wytrenowanych psów (zazwyczaj z Europy) i dokończa trening z własnym prowadzącym.
Cechy rozwijane
Trening wyostrza zdolności naturalne służące prawu: siła, wytrzymałość, szybkość, ataki, węch. Prowadzący K-9 musi nauczyć się KONTROLOWAĆ i KIEROWAĆ tymi zdolnościami z partnerem psim.
Zadania treningowe
Trasa przeszkód, poszukiwanie sprawców w budynkach, poszukiwanie dowodów, tropienie uciekinierów, odzyskiwanie zwłok, nauka zapachów narkotyków/wybuchowców do wykrywania przez funkcjonariuszy.
Znaczenie prawne
Po treningu psy stają się pełnoprawnymi członkami policji, czasem przysięgłymi funkcjonariuszami. Uszkodzenie/zabicie wytrenowanego psa policyjnego = surowe kary: do 10 lat więzienia za zabicie psa federalnego (USA).
Mit: komendy w języku ojczystym
Prowadzący często dają komendy po holendersku/niemiecku – NIE by zapobiec przeciwdziałaniu sprawców. Dzięki treningowi pies NIE zareaguje na komendy NIKOGO INNEGO oprócz swojego prowadzącego, niezależnie od języka.