Psy pomocnicze to pracujące zwierzęta towarzyszące właścicielom wszędzie. Pomagają osobom niepełnosprawnym fizycznie lub psychicznie w codziennych czynnościach. Używane od 1929 r. (Seeing Eye Guide Dog Association). W USA ok. 15 tys. osób korzysta z psów pomocniczych (dane z 2011 r.), wielu czeka w kolejce.
Psy przewodnikowe
Pomagają niewidomym poruszać się w domu i w przestrzeni publicznej: nawigacja po ulicach, unikanie przeszkód, komunikacja miejska, znajdowanie drzwi, ostrzeżanie o niebezpieczeństwie. Mogą wejść do każdego obiektu publicznego, sklepu, restauracji. Nauczone kładą się, gdy właściciel siedzi. W domu apportują przedmioty i towarzyszą.
Psy dla niesłyszących
Sygnały: budzik, czajnik, detektor dymu, telefon, dzwonek drzwi. Informują o upuszczonych kluczach, zagrożeniu w ruchu, kimś wypowiadającym imię właściciela. Gluchy człowiek może czytać otoczenie, obserwując reakcje psa.
Psy do innych zadań
Wykonywane indywidualnie: apport, zdejmowanie butów/skarpetek, włączanie światła, pociąganie wózków inwalidzkich, otwieranie drzwi, noszenie przedmiotów w torbie, telefon awaryjny. Niektóre wyczuwają nadchodzący atak padaczkowy lub spadek cukru we krwi.
Psy psychiatryczne
Uczą się zadań pomagających w kryzysach emocjonalnych, psychiatrycznych, medycznych: przynoszenie leków, wezwanie pomocy, pomoc przy wstawaniu, przypomnienie o lekach, budzenie z sedacji. Towarzyszą, pomagają radzić sobie z przeciążeniem emocjonalnym, dają poczucie bezpieczeństwa osobom z fobiami.