Psy, często nazywane "najlepszym przyjacielem człowieka", wykazują szeroki wachlarz zachowań społecznych, w tym skłonności do współpracy i kolaboracji. Choć nie tworzą wysoko zorganizowanych, wzajemnie zależnych społeczeństw jak wilki czy mrówki, psy demonstrują współpracę w określonych kontekstach.
Polowanie
Stada psów, np. afrykańscy psy dziki lub dingo, mogą stosować strategie polowania współpracy. Różni członkowie pełnią role: wystraszanie ofiary, pościg, zakrojenie drogi ucieczki - by zwiększyć szansę sukcesu.
Obrona
Psy żyjące w grupach lub rodzinach mogą współpracować w obronie terytorium lub zasobów przed postrzeganymi zagrożeniami. Mogą szczekać w chór, prezentować agresywną postawę ciała lub fizycznie konfrontować intruzów, by chronić wspólną przestrzeń lub pożywienie.
Opieka nad młodymi
W niektórych społeczeństwach psich, niebiologiczne "ciocie" pomagają matce w opiece nad szczeniątami. Mogą karmić mlekiem, chronić legowisko przed drapieżnikami, uczestniczyć w wychowaniu i socjalizacji młodych psów.
Choć psy domowe ewoluowały, by polegać na ludziach w wielu potrzebach przetrwania, współpraca może pojawiać się spontanicznie lub być zachęcana treningiem do zadań takich jak pasienie bydła czy poszukiwanie i ratowanie. Ogólnie zachowania współpracy zwiększają sukces w polowaniu, obronie i wychowaniu potomstwa, podnosząc szanse przetrwania i ogólną przydatność grupy. Psy to inteligentne i adaptacyjne stworzenia zdolne do kwitnienia jako istoty społeczne i jednostki współpracujące w różnych dynamikach grupowych.