Psy to jedno z niewielu zwierząt oczekiwanych do pracy niezależnie od pogody. W krajach nordyckich psy sanowe pracują sportowo i transportowo – to prawdziwi sportowcy. Sany mogą być ciężkie i wymagają silnych, fit nosicieli.
Waga
Psy wyścigowe lub ciągące sany turystyczne są skondycjonowane do ciągnięcia ciężkich ładunków na wielkie odległości i czas. Ale zespoły i wagi różnią się drastycznie. Czasem kilka psów ciągnie kilka set kg, innym razem kilkanaście psów ciągnie jednego jeźdźca na 23-kgowych sanach. Zasada kciuka: psy nie powinny ciągnąć więcej niż 2x wagę ciała, chyba że są specjalnie przygotowane do cięższej pracy. Ale profesjonalne psy znane są z ciągnięcia ponad 90 kg każdy na zawodach.
Huskije i malamuty
W wyścigach dominują: huskije alaskie, malamuty alaskie, huskije syberyjskie, choć niektórzy musherzy używają też border collie, samojedów, chartów. Huskije alaskie uważane za najszybsze – standard w wyścigach. Huskije syberyjskie (16–27 kg) zbudowane do lekkich ładunków na umiarkowane dystanse. Malamuty alaskie (34–39 kg) lepiej radzą sobie z ciężkimi ładunkami dzięki sile i masie mięśniowej.
Forma kluczowa
Zależnie od zastosowania (wyścigi, ciągnięcie ładunków, turystyka), średni rozmiar psa w zespole może mocno się różnić. Jedna cecha wspólna wszystkich psów sanowych – fizyczna forma i chudoba. Pies nawet lekko nadwagowy narażony na obrzęki stawów i mięśni. Treningi przedsezonowe: krótkie dystanse, by schudnąć psy przed poważniejszym treningiem ze stopniowo zwiększanymi wagami i dłuższymi biegami.
Obawy miłośników zwierząt
Skoro psy sanowe ciągają setki kg milami śnieżnego terenu, niektórzy zastanawiają się, czy sport ten jest okrutny. Musherzy kontrargumentują: waga san rozkłada się na wiele psów. Zwolennicy też twierdzą, że profesjonalne psy sanowe nie tylko są hodowane do tego, ale są znacznie silniejsze od wielu ludzi, a ciągnięcie san po lodzie łatwiejsze niż po innych terenach.