Ponad 50 gatunków tarantul jest rodzimych w obszarach Stanów Zjednoczonych. Obejmuje to całe lub części Nowego Meksyku, Arizony, Teksasu, Oklahomy, Kolorado, Kalifornii, Nevady i Kansasu. Istnieje także kilka gatunków nieznanych nauce. Tarantule, członkowie rodziny Theraphosidae, są pożyteczne dla ludzi, bo kontrolują populacje owadów i gryzoni. Choć tarantule – największe pająki – mogą budzić strach, są też chowane jako zwierzęta domowe.
Opis
Tarantule w USA mają podobny wygląd i budowę. Chłoste ciało i nogi są brązowe, rdzawobrązowe lub czarne, długość ciała do 7,5 cm, wysokość do 7,5 cm, rozpiętość nóg do 12,5 cm. Samce są dłużsi i chudsze od samic z mniejszym brzuchiem. Zewnętrzna skorupa (egzoszkielet) składa się z zrostnej głowy i klatki piersiowej, połączonych w talii z brzochem, w którym znajdują się narządy i tkanki tkacze. Osiem oczek na czole, dwa pedipalpy do obsługi jedzenia przy ustach i cztery pary nóg przy głowie i klatce. Dojrzałe tarantule linują wielokrotnie, zrzucając stary egzoszkielet. Samce żyją kilka lat, samice kilkadziesiąt lat.
Tarantule brązowe z Oklahomy
Tarantule brązowe z Oklahomy (także nazywane tarantulami brązowymi z Teksasu) występują w Oklahomie i północnym Teksasie. Spośród blisko 900 znanych gatunków na świecie, brązowa tarantula jest drugą co do rozpowszechnienia po czarnej tarantuli. Brazylijska czarna tarantula to powszechny czarny gatunek. Tarantula brązowa z Oklahomy żyje pod płaskimi kamieniami i w płytkich norach. Brązowe tarantule są zazwyczaj łagodniejsze od jaskrawo ubarwionych gatunków. Dojrzałość płciową osiągają ok. 10. roku życia. Samice żyją ok. 36 lat, samce 7–12 lat. Średniej wielkości pająk jest masywny, pokryty drobnym chłostem w odcieniach brązu. Dieta: szczury, konikowie, strzyżyki i larwy mącznic.
Tarantule pustynne
Tarantule pustynne występują na południowo-zachodzie USA, głównie w Nowym Meksyku, Południowej Kalifornii i Arizonie. Nocne i uciekinierzy, w dzień chowają się w norach lub pod kamieniami, by uniknąć węży i ptaków. Młode tarantule podobne są do samic, a dojrzałość płciową osiągają po 8–10 latach. Jedzą: szczury, konikowie, cikady, gąsienice i jaszczurki. Samotne tarantule pustynne nie wydają dźwięków, mają słaby wzrok i komunikują się głównie dotykiem.
Obrona tarantul
Większość amerykańskich tarantul posiada włoski kolczujące. Kolczaste, lekko jadowite włoski na brzuchu są rzucane nogami w twarz i oczy zagrażającego zwierzęcia. Kły służą do ugryzienia. Kły tarantuli poruszają się pionowo, a u innych pająków poziomo. Choć może być bolesne i drażniące, włoski i kły nie powodują trwałych szkód.