Skunki mogą zostać udomowione i stały się pupilem domowym. Choć rzadkie, nie jest niesłyszone. Priorytetem jest kwestia gruczołów zapachowych. Skunki strzelają strumieniem tylko w obronie, ale większość skunków domowych ma usunięte gruczoły ok. 4. tygodnia życia. Innym wyzwaniem jest ich złożona dieta.
Dieta
Skunki są wszystkożerne – jedzą rośliny i mięso. Mało badań dotyczy diety udomowionych skunków, a w sklepach zoologicznych brakuje gotowych opcji. Musisz przygotowywać posiłki sam. W naturze skunki jedzą głównie roślinność, orzechy i owady. W domu dieta musi odzwierciedlać ten delikatny balans: 30–40% warzyw, 60–70% białka. Najlepiej obserwować skunka i dostosowywać dietę.
Produkty
Eksperymentuj z różnymi produktami, by dowiedzieć się, co lubi Twój skunk. Warzywa: kiełki, seler, ogórki, papryka – bezpieczne. Białko z orzechów, indyka, kurczaka, jajek, małej ilości masła orzechowego, ale najlepsze źródło to owady. Skunki potrzebują tauryny (aminokwasu z mięsa). Ciepło niszczy taurinę, dlatego mięso podawaj surowo. Przetworzone jedzenie – czekolada – jest szkodliwe. Karma dla kotów i psów też unikać.
Karmienie szczeniaków
Karmienie młodego skunka różni się od dorosłego. Jak u wszystkich ssaków, szczeniaki piją mleko matki. Odebrani od matek do udomowienia muszą być prawidłowo karmione, inaczej grozi im śmierć. Nigdy nie dawaj mleka krowiego, ludzkiego ani modyfikowanego dla niemowląt. Zastępniki mleka dla szczeniaków (np. Esbilac) zadziałają. Użyj strzykawki dożylnej, nie butelki. Podgrzej mleczko i dawkuj 1–5 ml.
Ostrzeżenia
Musisz pilnować diety skunka. Największy problem udomowionych skunków to otyłość – są prosaczami i proszą o jedzenie po nasyceniu. Ponadto, ze względu na wrażliwość dietetyczną, koniecznie oddzielaj posiłki białkowe od warzywnych. Nigdy nie łącz ich – trawione są w zupełnie innych tempach.