Parowanie tarantuli różowowłosych

Tarantula różowłosa (Grammostola rosea) pochodzi z Chile i jest często nazywana chilijską tarantulą różowłosą. Podobnie jak wszystkie tarantule, jest zwierciem niespołecznym, preferującym samotne, ciemne noru, a interakcje społeczne ogranicza wyłącznie do okresu parowania.

Reakcja samicy na uwody

Nie wszystkie samice tarantuli różowłosych okazują zainteresowanie każdym partnerem. Gdy samica odbiera odzywy i taniec żeniszczenia samca, może: przystąpić do parowania, zignorować go lub zaatakować jako ofiarę. Jeśli jest zainteresowana, sygnalizuje akceptację wibracjami i stukaniem nogami. Samiec wykorzystuje nasienie zgromadzone w pedipalpach do nasienia samicy.

Rola samca w parowaniu

Zadaniem samca jest znalezienie partnerki. Po odnalezieniu samicy wykonuje specyficzny rytuał żeniszczenia obejmujący odzywy, taniec i kopanie nor, by ocenić jej chęci. Po pozytywnej reakcji dochodzi do nasienia. Samce są zagrożone atakiem samicy po parowaniu, dlatego natychmiast uciekają. Samice żyją ponad 30 lat, samce jedynie ok. 7 lat i większość umiera wkrótce po udanym parowaniu.

Produkcja potomstwa

Kilka tygodni po parowaniu samica odkłada nawodnione jaja do kokonów, które inkubują przez 42–63 dni. Samica tkze ochronny kokon z nitki jedwabnej, pilnując setek jaj. Samice parują się rocznie i mogą to robić wielokrotnie w życiu.

Cykl parowania

Dojrzałość płciową tarantule różowłosze osiągają w wieku 2–9 lat. Samce opuszczają nory pod koniec lata lub na początku jesieni w poszukiwaniu partnerki. Podczas nasienia samiec wstawia pedipalpy do otworu na dolnej stronie brzucha samicy. Po złożeniu jaj samica strzeże kokonów 6–7 tygodni do wyklucia. Młode pozostają w gnieździe przez pewien czas po wykluciu.