Zadanie ZOO trudniejsze niż restauracji. Klienci (zwierzęta) bardziej zróżnicowane dietetycznie, niektórzy potrzebują ogromnych ilości codziennie. Codziennie, bez względu na pogodę, ZOO karmi setki głódnych stworzeń. Żadnej przerwy. Aby zarządzać ilością pożywienia, ZOO opracowało metody przechowywania.
Komisariat (Commissary) – wielka kuchnia
Każde zwierzę – specyficzne potrzeby. Diety opracowują zoologiczni dietetycy. Niektóre ZOO (np. National Zoo w Waszyngtonie) zatrudniają zespoły do zamawiania i planowania diét. Dostawy trafiają do komisariatu – masowej kuchni: regały na suche produkty, chłodnie i zamrażarki przejściowe, miejsca do przygotowywania posiłków.
Magazyn suchego
Jak spiżarnia domu. Duże ZOO – całe sale. Mięso w puszkach (koty, psy, ssaki), duże pojemniki na pelety, płatki, orzechy, nasiona. Tu też witaminy – trudno odwzorować dietę dziką (np. flamingi), suplementy wzmocnią zdrowie.
Chłodnie i zamrażarki
Suche magazyny nie wystarczą dla drapieżników (lew, foky). Duże chłodnie i zamrażarki przejściowe: mięso, drobiu, ryby, warzywa/owoce (sałata, jabłka). Szybko psują – zużycie w kilka dni od dostawy. Dostawy kilka razy w tygodniu.
Inne magazyny
Specjalne potrzeby = specjalne magazyny. Stodoły na siano (słonie, hipopotamy – tony sąna tygodniowo). Dla pand: własne plantacje bambusa. Gady, płazy, ryby, bezkręgowce – żywe pożywienie. ZOO kupuje i hoduje: robaki mączne, ryby, myszy, szczury, dżdżownice – często „gut loading” (nakarmianie składnikami przechodzącymi do zwierzęcia ZOO).