Jedna z najbardziej społecznych form życia. Kolonie: od kilkudziesięciu do milionów mrówek, rozciągające się tysiącami kilometrów. Mrówki tej samej kolonii współpracują, nie walczą – dobro wspólne nadrzędne. Organizacja hermetyczna: każda mrówka należy do grupy z precyzyjną rolą. Taka spójność sprawia, że naukowcy nazywają mrówki superorganizmem – działają jako całość, a nie osobniki.
Mrówki patrolowe
Wędrują po kolonię niezależnymi ścieżkami, gromadzą i przekazują informacje. Strzegą kolonii, tworzą sieć informacyjną aktualizującą stan całej kolonii. Z rozrostem kolonii ścieżki stają się bardziej uporządkowane, proste – sieć działa efektywniej. Jak inne robotnice – sterylne samice.
Mrówki żołnierze
Obrona przed inwazjami: inne kolonie mrówków i zwierzęta po zasoby. Różnież sterylne samice – tylko samice gryzą.
Mrówki zbieracze (Forager)
Zbieranie odpadów i zasobów (pokarm, materiał budowlany). Zazwyczaj jedyna kasta regularnie opuszczająca kolonię na dłużej. Skanują teren, luźna sieć – po znalezieniu zasobów szybka mobilizacja i transport do koloni.
Matka Królowa (Queen)
Największa w kolonii. Maszyna rozrodcza – gwarantuje przetrwanie przez potomstwo. Ścisle strzeżona. Decyduje o płci potomstwa: nawodnione jajka = samice, nenawodnione = samce.
Mrówki samce
Jedyny cel: nawodnienie królowej. Skrzydlate – latają, rywalizują o prawo do parzenia z różnymi królowymi w innych koloniach. Po sparowaniu tracą skrzydła. Rzadko pracują lub pełnią funkcje w kolonii – tylko parowanie z królową.