Hibernacja – sen zimowy pod ziemią
Zimą niektóre zwierzęta schowują się pod ziemią i śpią do wiosny. Temperatura ciała i metabolizm spadają – przetrwanie bez jedzenia. Hibernują: gwarko- i stałocieplne, a nawet owady (biedronki). Nie wszystkie hibernujące chowają się pod ziemią.
Niedźwiedzie – czy to prawdziwa hibernacja?
Najsłynniejsi hibernujący. Spór: jeśli definicja = spadek temperatury ciała – niedźwiedzie to nie hibernacja, lecz „sen zimowy” / drzemka. Ale czarne i grizzly nie jedzą, nie piją, nie oddają moczu/stolca 7,5 miesiąca – w szerszym sensie to hibernacja.
Suslike (Spermophilus / Urocitellus) – eksperci od nor
Kopają tunele idealne do hibernacji. Nie wszystkie gatunki hibernują. Suslik Richardsona (jak suslik preriowy) – tak. Lipiec: dorośli zaczynają, młode jesienią. Wiosną samce budzą się wcześniej – zakładają terytoria.
Węże – zmiennocieplne, pod liną przemrożenia
Zależnie od regionu: surowa zima = hibernacja, tropiki = nie. Kopią poniżej poziomu zamarzania gruntu. Zachodni Kanada: hibernacja wspólnotowa – węży pospolite (garter) i trykitowe (rattlesnake) w grupach, czasem tysiące.
Nietoperze – drzemka w jaskiniach
Większość hibernuje; podobnie do niedźwiedzi – drzemka zimowa. Jaskinie, opuszczone kopalnie – wiszą do góry nogami. Mały nietoperz brązowy (Myotis lucifugus) – najczęstszy NA. Północna populacja: wrzesień – maj; południowa: listopad – marzec.
Inne przykłady
- Jechy (w Polsce) – hibernują w norach.
- Żaby i płazy – w ilu na dnie zbiorników / w glebie.
- Niektóre owady (biedronki, motyle) – w szczelinach budynków, kory drzew.