Oprócz ludzi, niektóre zwierzęta potrafią chodzić na tylnych nogach. Ptaki nielotne – kiedyś czworonogie – zależą od tylnych nóg, bo skrzydła (dawniej przednie nogi) nie pozwalają na lot. Niedźwiedzie i wielkie małpy (szympansy, goryle) potrafią stać i chodzić na tylnych nogach na krótkie dystanse. Jaszczurka kosmatonoga biegnie na tylnych nogach, uciekając przed drapieżnikami. Jednak tylko jedna rodzina zwierząt, poza ludźmi, chodzi na dwóch nogach: torbacze.
Kengur
Wszystkie torbacze rodzą niemal embrionalne potomstwo, które roztwarza się w torebce matki. Nie wszystkie chodzą wyłącznie na tylnych nogach, ale wiele z Australii tak robi. Kengur – najbardziej znany – skacze bardziej niż chodzi. Kengur (Australia) to największy torbacz, do 85 kg, prędkość do 72 km/h. Może opierać się na muskularnym ogonie i uderzać potężnymi tylnymi nogami.
Wallaby
Wallaby to miniaturowy kengur, też z Australii. Parma wallaby, uważany za wyginiony, odkryto w 1965 w Nowej Zelandii. Wallaby północny z rogiem na ogonie jest nocny, żyje na łąkach Północnej Australii, żeruje korzeniami.
Bettong
Bettong pędzelkowaty (Australia) wygląda jak krzyzak szczura i kengura. Rozmiar bułki, żyje w łąkach i lasach. Żeruje wyłącznie grzybami, nie pije wody. Bettong rufus wrócił z krawędzi wyginięcia (drapieżniki, gatunki obce). Przypomina oposum – amerykański torbacz.
Potoroo
Potoroo (szczurokengur) – mały torbacz wyglądający jak szczur. Żeruje grzybami, żyje na podłodze lasu, nocny, zagrożony.