Skrzydło zwierzęce to struktura anatomiczna pozwalająca na lot lub lot spadochronowy. W większości przypadków zwierzęta nielotne nie mają skrzydeł. Ptaki są wyjątkiem – wszystkie posiadają przyrostki do lotu, ale u niektórych skrzydła nie utrzymają ptaka w powietrzu. Najznanejsze nielotne ptaki: strusie i pingwiny. Należą do rzędów, w których większość lub wszystkie gatunki nie latają. Mniej znane: ptaki jak kormoran nielotny – jedyny nielotny gatunek w swoim rzędzie.
Ratyty (Ratites)
Ptaki z płaskimi mostkami piersiowymi bez grzbietu (keel) – miejsca przyczepienia mięśni piersiowych. Płaski mostek uniemożliwia rozwój mięśni wystarczająco silnych do wynoszenia ciała. Skrzydła też dysproporcjonalnie małe względem masy ciała. Nogach wielkie i mocne – doskonałe biegacze. Strusie, emu, kazarowe, nandu, kiwi – 5 żyjących typów ratytów. Inne wyginęły. Kuropatwa (tinamou) – przypominająca przepiórkę, często zaliczana do ratytów, choć ma grzbiet i potrafi nieco latać.
Pingwiny
17 gatunków, wszystkie rodem z półkuli południowej, żaden nie lataje. Gęste ciała i małe skrzydła (często zwane płetwami) uniemożliwiają uzyskanie nośności. Mięśnie piersiowe i skrzydłowe są jednak potężne. Pingwiny poruszają się w wodzie tym samym ruchem, co inni ptaki w locie. Doskonale pływają – niektóre spędzają ponad połowę życia pod wodą.
Kormoran galapagoski (Galapagos Cormorant)
Kormorany – duże ptaki wodne spokrewnione z pelikanami. Kormoran galapagoski (nielotny) – największy gatunek rzędu i jedyny nielotny. Oba skrzydła i grzbiety mostków są proporcjonalnie zbyt małe i słabe. Rodem z Wysp Galapagos (Ekwador) – skrajnie zagrożony.
Kakapo (Kakapo Parrot)
Kolejny nielotny ptak, największy w swoim gatunku. Nocne papugi z wyglądem sowy. W ojczystej Nowej Zelandii nazwa oznacza „nocną papugę”. Nie latają – mostki pozbawione grzbietów, żyją na ziemi, dieta roślinna. Kakapo też krytycznie zagrożone.
Inne ptaki nielotne
Inne rzędy (kaczki, rzepióry, wróbki) zawierają gatunek lub dwa nielotne – zazwyczaj największe/najcięższe. Nielotność to naturalna wada, zwłaszcza jeśli ptak nie jest wodny. Padają ofiarą niemal wszystkiego. Ostatni żywy wróbeł z wyspy Stephena zabil kot w 1894 r., wiele innych gatunków nielotnych spotkało podobną los lub przetrwało dzięki ochronie.