Futro na spodzie łap nie jest rzadkie u zwierząt – dzikich i udomowionych. W naturze często pozwala na adaptację i przetrwanie w trudnych warunkach. Dla niektórych cecha całej klasy, dla innych unikatowa dla gatunku.
Niedźwiedzie polarne
Mieszkają w Arktyce, chodzą po lodzie po pożywieniu i w podróży. Futro na spodach łap to izolacja przeciw zimnu. Oprócz ochrony przed zimnem, futro łap daje przyczepność na śniegu i lodzie.
Lisy
Futro na łapach lisów to ochrona. Dla lisy arktycznej: amortyzacja na śniegu, ciepło, izolacja, przyczepność na polowaniu i ruchu po śniegu. Lisy fenek (fennec) z północnej Afryki – też futro na spodach łap. Pozwala chodzić po gorącym piasku bez oparzeń. Ucisza kroki przy podszywaniu ofiary.
Koty (Felidae)
Większość kotów ma futro między palcami na spodzie łap. Długość i grubość zależą od gatunku. Koty śnieżne (snow cats): grube futro na spodach – przyczepność na śniegu, amortyzacja skoków i wspinania. Kot piaszczysty (sand cat) pustynny: gęste futro na łapach – ochrona na gorącym piasku i cisza chodu.
Kroliki
Grube futro na spodach łap krolika – brakuje im tłuszczowego podkładu. Futro chroni od tarcia powierzchni i uderzeń stopy o podłoże. Jeśli mało futra – stan zapalny/podrażnienia od tarcia: „sore hocks”. Niektóre, np. zając śnieżny (snowshoe rabbit) – grubsze futro na dużych tylnych łapach: ochrona przed zimnem i chodzenie na głębokim śniegu.