Wety to duże owady endemiczne Nowej Zelandii, istniejąc od czasów dinozaurów. Pięć typów: weta drzewna, jaskiniowa, gigantyczka, z kłami, naziemna – ponad 100 gatunków. Diety różnią się w zależności od typu.
Weta naziemna (Hemiandrus)
Najmniejsza (2,5–5 cm), ale wciąż duża dla owada. Główne mięsożerna: larwy, małe owady. Dieta uzupełnia roślinność: liście, owoce.
Weta gigantyczna (Deinacrida)
Największa (ok. 15 cm), łagodna, nie drapieżnie ani nie gryzie. Żyje pod skałami, roślinożerna: liście, rośliny, owoce.
Weta drzewna (Hemideina)
Znana też jako weta krzakowa. Agresywnie syczy lub gryzie, gdy zagrożona. Wszystkożerna: owady i rośliny.
Weta z kłami (Anisoura/Motuweta)
Tylko samce mają kły. Używają ich do walki z rivalami (jak bary), nie do polowania. Dieta głównie mięsożerna: chrząszcze, dżdżownice.
Weta jaskiniowa (Rhaphidophoridae)
Żyją w jaskiniach i ciemnych miejscach, uciekając przed drapieżnikami (szczury). Do 7 lat na diecie: owady, rośliny, grzyby.