Las deszczowy tropikalny słynie z bioróżnorodności, ale umiarkowane (chłodniejsze) też mają ciekawe gatunki.
Ślimaki
Wielkie gatunki, najsłynniejszy: ślimak bananowy (Ariolimax). Żółty, czasem czarne plamy/zieleń. Pacyfik NW USA, do 20 cm. Oczy na końcach długich czułek – można schować. Śluz ułatwia ruch.
Weta Nowej Zelandii
Nowa Zelandia: lasy deszczowe umiarkowane (zachód Wyspy Południowej, cała Północna). Weta (Wetapunga) – 3x mysz, „bóg brzydkich rzeczy”, od dinozaurów. Uszy na kolanach – słyszą wibracje. Samice: długie owozłożnice (jak żądła) do składania jaj. >100 gatunków: drzewne, jaskiniowe, gigantyczne, z kłami, naziemne.
Patyczaki (Phasmatodea)
Niesamowite podobieństwo do gałązek – kamuflaż na drzewach w Irlandii, Zachodniej Anglii, Walii, Szkocji. Rozmiar: 1,3 cm – 60 cm (z nogami). Samice większe. Dziennie nieruchome pod roślinami. Obrona: udawanie martwego, u niektórych gatunków (Ameryka Płn.) wydzielanie smrodliwego płynu.
Ćmy
Lubią klimaty umiarkowane. Australia (wschodnie wybrzeże Victoria): 22 000 gatunków. Ćma bogong (Agrotis infusa) – brązowa, 2 białe plamy na skrzydle. NE Victoria, wiosenna migracja na Alpy Australijskie. Ćma eukaliptusowa – jasnobrązowa, 4 ocelli na skrzydle, 2 pomarańczowe na tylnych. Kokony >1 rok do dobrej pogody. Ćma winogronowa – czarno-biała, pomarańczowy brzuch. Jedzą winogrona.