Gryzoń rodzimie w USA – bobry, jeżowce, wiewiórki, chomiki

"Gryzoń" kojarzy się z dużymi, złośliwymi szczurami z łuskanymi ogonami. Większość nie grozi ludziom i trzyma dystans. Gryzonie kluczowe w ekosystemach. Rodzimie w Ameryce Północnej – nie wprowadzone, ewoluowały naturalnie w swoich siedliskach.

Bóbr amerykański (American Beaver)

Największy rodzimy gryzoń USA. Płaski ogon. Wszystkie stany poza południową Florydą i częściami Kalifornii, Nevady, Arizony. Bagna, zatoczne – budują tamy z drzew posaganych przecięciwami. Kiedyś masowo polowane dla futer – dziś populacje kwitną.

Jeżowiec północnoamerykański (North American Porcupine)

Duży, wacławowaty kłuciński. Długie, haczykowate igły – obrona. Jedzą korę, igły sosnowe, trawę, orzechy, kwiaty, czasem uprawy. Rodzimie w zachodniej połowie USA i wybranych obszarach na wschód od Rocky Mountains.

Wiewiórka szara zachodnia (Western Gray Squirrel)

Kaskady i stany zachodnie. Srebrnobrązowy futer, długi puszysty ogon. Dieta: żołędzie, szyszki, kora. Zachowanie: chowanie żołędzi jesienią na zimę. Radzą w miastach, mimo nieśmiałości.

Chomik pasiastek wschodni (Eastern Chipmunk)

Las i miasto. Złożone tunele z wieloma wejściami – ochrona. Główna dieta: orzechy, nasiona. Hibernacja zimą. Krótkie życie ~1 rok. Zasięg: cała wschodnia USA poza Głębokim Połudem.