Wiele zwierząt ucieka od zimna, w tym owady. Owady mają różne metody przetrwania zimy, w tym hibernację (według Smithsonian Institution). Hibernacja = spowolnienie aktywności, by zaoszczędzić energię i zachować ciepło.
Typy
Nie wszystkie owady hibernuje. Smithsonian wskazuje słynne gatunki: biedronki, duże osa, motyl żałobnik (Mourning Cloak), pszczoły miodne. Inne migrują – przemieszczają się do cieplejszych klimatów.
Schronienie
Hibernujące owady muszą znaleźć schronienie. Osy i motyle – poddasza, piwnice, inne budynki. Dziury w drzewach – dla dorosłych. Niektóre chowają pod kamieniami/kładkami. Pszczoły zgromadzą się w wosku i grupują, by wytwarzać ciepło. Gdy temperatura wzrośnie powyżej 10°C (50°F), owady wychodzą.
Zjawiska fizjologiczne
Owady mają specyficzne zjawiska pomagające w hibernacji. Np. niektóre larwy redukują wodę w ciele, zwiększając glicerolę – działa jak antyzamrażacz, chroni przed zamrożeniem. Wychylanie skrzydeł (wing-fanning) u pszczół – ruch i wibracje generują ciepło w ulu.
Bezczynność
Podczas hibernacji większość owadów nieaktywna. Bezczynność pozwala zgromadzić energię, by nie spalić jej i nie zgłodnieć. Typowe: duże ilości jedzenia przed hibernacją, by zapasy wystarczyły na zimę.