Heterotrofy – definicja biologiczna
Heterotrof to termin biologiczny dla organizmów, które muszą spożywać inne istoty by zyskać energię – rośliny lub zwierzęta. Wszystkie zwierzęta to heterotrofy, w przeciwieństwie do roślin (autotrofy – energia ze słońca). Ekosystemy pustynne to dom dla wielu zwierząt wyrażających pełny wachlarz diet heterotroficznych.
Lew górski (Puma)
Lwy górskie (Puma concolor) – samotne, adaptacyjne drapieżniki w pustyniach południowo-zachodnich USA. Mimo 2. największego kota w Amerykach, raczej małe – średnio 52 kg, wysokość w kłębie < 90 cm. Zwykła, rumiana sierść z czarnym obrysem oczu, tyłu uszu, końcówki ogona. Mięsożerne heterotrofy – jedzą owady, małe ssaki, płazy, ptaki, ale główna ofiara: jeleń.
Peccary (Javelina)
Często mylone ze świniami, peccary (Tayassu tajacu) – ciężkie ssaki w pustyniach południowo-zachodnich USA i Ameryki Środkowej. Do 1,2 m długości, >36 kg, mimo małego rozmiaru silne i agresywne. Wszystkożerne heterotrofy – korzenie, orzechy, rośliny i małe zwierzęta. Z powodu agresji nie da się udomowić, znane ataki na ludzi naruszających terytorium.
Dzikie królikowe (Black-tailed jackrabbit)
Dzikie królikowe (Lepus californicus) – gatunek zająca na zachodzie USA, zwłaszcza pustynie. Znane z wyjątkowo długich uszu i mocnych tylnych nóg. Niezwykła kolorystyka czarno-brązowa, "pieprzona" z bladym brzchem i ciemnymi uszami. Zazwyczaj aktywne o świcie/zmierzchu. Roślinożerne heterotrofy – kaktusy, trawy, pdrzewa mezquite, inna roślinność. Częste ofiary: lwy górskie, ryjsie, drapieżne ptaki.
Wąż królewski (King snake)
Węże królewskie (Lampropeltis getula) – efektowne pasiaste znaki i odporność na jad węża głośnego, częste ofiary. Zależnie od podgatunku/regionu – odmiany kolorystyczne: czarny, biały, czerwony, żółty, brązowy pasy. Duszą ofiary długimi, mięśniastymi ciałami. Nie są jadowite ani szybkie – system blufowania i postaw defensywnych: syczenie, udawanie martwego, wydzielanie smradu, naśladowanie węża głośnego wibrując ogonem w suchych liściach.