Owady doskonale radzą sobie w surowych warunkach pustynnych. Przystosowały się do ekstremalnych temperatur i niedoboru wody. Niektóre maskują się na piasku, inne budują domy w piasku, skałach i roślinności. Owady pustyni nie oddychają ciągłowo jak ludzie – czekają, aż poziom dwutlenku węgla we wnętrzu wzrośnie, by potem wydechnąć raz. To minimalizuje utratę wody.
Muchomory (Phasmatodea)
W pustyniach na całym świecie występuje wiele gatunków muchomorków. Są prawie niewidoczne dla drapieżników i poruszają się bardzo wolno. Długość wynosi od 1,5 cm do 35 cm. Tylko 1 na 1000 osobników to samiec. Są owadami nocnymi – aktywnymi tylko w nocy.
Mrówki żniwiarki (Pogonomyrmex)
Przez dzień szukają roślinności i zanoszą ją do gniazda – wielkiej kopuły piasku zwanej mrowiskiem. Dorastają do ok. 1,3 cm i kąsają, gdy czują się zagrożone.
Chrząszcze pęcherzykowe (Meloidae)
W pustyniach na świecie żyje ponad 2500 gatunków. Nazwa pochodzi od zdolności do wydzielania cieczy ze stawów, która wywołuje pęcherzy na skórze i może zatruć zwierzęta.
Szarańcza pustynna (Schistocerca gregaria)
Żyje w rojach liczące nawet 40 miliardów osobników. Rój może zjeść 40 tys. ton roślin dziennie. Często walczone insectycydami. Uciekają przed drapieżnikami, skacąc prawie 10-krotność długości ciała.
Chrząszcze navijaki (Scarabaeidae)
Znane też jako chrząszcze nawadniające, żywią się fekaliami zwierząt pasiennych. Zazwyczaj czarne lub brązowe, wielkość 1,3–20 cm. Mają niezwykły węch, by znaleźć ulubione jedzenie. Samice zładają jaja w kuli nawadnianej, gdzie larwy się rozwijają.
Owad zabójca (Reduviidae)
Mierzy 1,3 cm, ciemnobrązowy. Grube przednie nogi błyskawicznie się zamykają, łapiąc ofiarę. Ma jad, który strzela z ust w twarz napastnika – powoduje podrażnienia i może dawać tymczasową ślepotę u ludzi.
Nocnik rdzewaty (Manduca rustica)
Rozpiętość skrzydeł 10 cm. Rozpoznawalny po trzech żółtych plamach na brzuchu. Skrzydła ciemnobrązowe z białymi zygzakami. Żywi się dowolną roślinnością dostępną w pustyni.