W świecie zwierząt niektóre gatunki kwitną, inne schylają się ku wyginięciu. Rzadkie ssaki występują w wielu odmianach, na różnych kontynentach. Biolodzy dowiedzieli się wiele o niektórych, ale mało o innych. Próby reintrodukcji po hodowli w niewoli się udały, ale liczebność nadal niska, by utrzymać je na liście zagrożonych.
Bajji (delfin żółwiasy)
Bajji znany pod wieloma nazwami: chiński delfin jeziorny, delfin bieloskrzydły, Delfin de China. Według animalinfo.com, należą do najrzadszych ssaków na świecie. Ten delfin słodkowodny jest błękitnosiwy i biały, waży 136–231 kg (300–510 funtów). Dorasta do 2,4 m (8 stóp). Zamieszkuje jeziora i rzeki słodkowodne, preferując głębsze wody blisko struktur. Żywi się małymi rybami w płytkich wodach w dzień. Noc spoczywa w ciszych wodach z wolnym prądem. Żyją w grupach, czasem do 16 osobników, komunikując się dźwiękami podwodnymi. Ciąża trwa 10–11 miesięcy. Samce dojrzewają ok. 4 lata, samice ponad 6 lat. Przyczyny spadku: zderzenia z łodziami, zagarnięcie w haczyki, nielegalne polowania, wybuchy podwodne.
Cywet malabarski
Znany też jako jawad, waży 8–9 kg (18–20 funtów), długie nogi i piesia głowa. Wygląda bardziej jak pies niż kot. Kiedyś powszechny wzdłuż wybrzeży Malabaru (południowo-zachodnie Indie), dziś jeden z najrzadszych ssaków (incredibleindia.org). Zamieszkuje lasy wieczniezielone, równiny zadrzewione i zagony kaszewowe. Dieta: małe zwierzęta (kurczaki, jaja) i rośliny. Nocne, w dzień w ukryciu, nocą poszukują pożywienia. Agresywni wobec własnych, wolą samotność. Samice rodzą 1–4 młode. Przyczyny spadku: wycinka lasów, utrata siedliska. Wielu ludzi nie wie, że są zagrożone, uważa za szkodniki i zabija.
Marmota z wyspy Vancouver
Ten zagrożony ssak to gryzoń, wadzący 2,7–6,8 kg (6–15 funtów). Kopcąca nory, preferuje otwarte obszary ze skałami jako punktach obserwacji. Żyją w koloniach, samce i samice parują się na całe życie. Preferowane pożywienie: zioła i kwitnące części roślin alpijskich. Według animalinfo.org, to jeden z najrzadszych ssaków, odkryty 1911 r. Program hodowli w niewoli (1997) dał wystarczająco zwierząt do reintrodukcji. Dojrzewają w 4 lata, zazwyczaj 3–4 młode w miocie po 30 dniach ciąży. Przyczyny spadku: wahania pogody, drapieżnicy, brak długoterminowego przetrwania w nowo wycinanych lasach.