Świstaki to największe zwierzęta z rodziny wiewiórkowatych. Znane też jako świstaki (woodchucks) lub mर्मoty (marmots). Hibernuje zimą – latem nakładają zapasy. Słynęły po filmie „Dzień świstaka” 1993 (Punxsutawney Phil). Co 2 lutego – święto w Punxsutawney, Pensylwania. Tradycja: jeśli świstak widzi cień – 6 tygodni zimy.
Nawyki
Latem: żerują i tłusteją na zimę. Po pierwszych przymrozkach: schronienie w głębokich norach pod poziomem przymrozków. Głęboki, komatozny sen do wiosny – żyją z letniego tłuszczu (często wychodzą z nadmiarem). Temperatura ciała spada do blisko temperatury nory, serce zwalnia. Pojawiają się wczesną wiosną, parzą się od razu, samice wyrzucają młode. Młode z matką wiele miesięcy do samodzielności.
Lubią leżeć na słońcu i ucztować. Potrafią pływać i wspinać, ale wolą grunt. Niektóre gryzą drewno – zużywa stale rosnące przekąski, zaniedbanie = groźne, śmiertelne. Śr. życie 6–8 lat.
Siedlisko
Zasięg cała Ameryka Płn., zwłaszcza wschód USA, północna Kanada, Alaska. Lubią otwarte łąki blisko lasów. Nora letnia – środek pastwiska, zimowa – blżej drzew. Nory: komora gniazdowa, toaleta, główny wjazd, min. 1 luk spionistyczny.
Dieta
Ulubione: świeże rośliny dziko rosnące, owocy. Wczesną wiosną (mało jedzenia) – kora, gałązki. Gdy potrzeba – owady, małe ptaki. Blisko miej – warzywa z ogrodów, ludzkie resztki.
Opis
Zazwyczaj brązowo-szare, czarne ogony i łapy. Małe okrągłe uszy, płaskie głowy, ostre pyszczki. Wysokość 17,75–24 cale (głowa-ogon). Śr. waga 13 lbs.