Dziobak (Ornithorhynchus anatinus), zwany też dziobakiem kaczym, to ssak endemiczny Australii: ciało jak wydry, ogon jak bobra, dziób i palczate łapy jak kaczki. Dziobaki to wszystkożercy – jedzą rośliny i zwierzęta, zbierając pokarm z dna rzek i strumieni.
Owady
Dziobaki jedzą owady z dna jezior i rzek, łapiąc je dziobem. Często: larwy owadów, robaki, muchy, inne owady wodne.
Zwierzęta
Często: małe krewetki „jabbie”, drobne ryby, ikra ryb, żaby, kijanki, ślimaki, mięczaki.
Nawyki żywienia
Dziobaki polują pod wodą. Specjalne zgięcia skóry zakrywają oczy i uszy, noszą mogą całkowicie zamknąć. Dzięki temu zostają pod wodą >1 min bez wody w oczach/uszach/nosie. Polują ~12 h/dobę, zjadając ~¼ masy ciała dziennie.
Dziób
Dziób to nie tylko usta do gromadzenia jedzenia. Pomaga wykrywać ofiary. Dziób nadwrażliwy na sygnały elektryczne emitowane przez owady i małe zwierzęta wodne.
Żuwanie
Zbierając pokarm z dna, dziobaki gromadzą też żwir do drobnienia jedzenia. Bez zębów – rozdrabniają pokarm kamieniami w policzkach.