Wedle Australijskiego Departamentu Rolnictwa, Leśnictwa i Rybołówstwa lasy eukaliptusowe = 79% rodzimych lasów Australii (~1,16 mln km²). Mimo obfitości, tylko kilka gatunków wyewoluowało do ich jedzenia – toksyczność i niska wartość odżywcza liści.
Koala
Roślinożerca, drzewne torbacze. Idealnie przystosowane: 5-palce łapy z przeciwstawnymi kciukami – chwyt gałązki. Wyłącznie wybrzeża wschodniej i południowej Australii – zasięg zdefiniowany obecnością eukaliptusa. Mało ssaków trawi toksyczne terpeny i fenole – trawiennictwo koały przystosowane. Niska wartość odżywcza → min. 4 h/dobę posiłkowanie.
Posłania większy (Petauroides volans)
Mały nocny torbacz, wschodnia Australia. Do 50 cm z ogonem równej długości – największy w rodzie. Błona między kończynami – przeloty. Siedlisko: lasy eukaliptusowe blisko wody (preferowany gatunek drzewa). Młode liście i pąki kwiatowe białego eukaliptusa (mahogany) – główna dieta, poszukiwane rano i wieczorem.
Wombat pospolity
Najbliższy kuzyn koały, ale naziemny torbacz. Wybrzeże południowo-wschodniej Australii i Tasmania – zasięg nakłada się na koały, konkurencja o eukaliptus. Główna dieta: trawy i korzenie, ale często młode liście eukaliptusa – niezwykle długie trawiennictwo wyciąga składniki z włókna.