Ciekawostki o nietoperzu duchowym

Nietoperze to jedno z bardziej niezwykłych zwierząt na świecie – są jedynymi ssakami, które potrafią prawdziwie latać, i są inspiracją ludowych legend horroru. Występują w wielu gatunkach, każdy o innym koloryście, rozmiarze i nawykach. Jednym z bardziej niezwykłych nietoperzy jest nietoperz duchowy, gatunek rodem z Australii, charakteryzujący się szczególnymi cechami, stylem rozmnażania i dietą.

Położenie i wygląd

Nietoperz duchowy to australijski ssak występujący na północy i zachodzie kraju. Nazywane są duchami ze względu na swoją białą barwę, która pochodzi od długiego, miękkiego, bladiego futra pokrywającego ich ciała i prawie prześwitującej jakości ich skóry. Futro jest zazwyczaj białe lub bledoszare, co daje wrażenie ducha latającego nad głową. Średnia długość głowy i ciała nietoperza duchowego to 10 cm, a rozpiętość skrzydeł wynosi około 60 cm.

Siedliska

Nietoperze duchowe żyją w różnorodnych siedliskach, czasem nazywanych miejscami drzemki. Stronną są do lasów deszczowych lub suchych środowisk jak sawanny. W tych konkretnych obszarach nietoperze duchowe można znaleźć w jaskiniach, szczelinach, szybach kopalń i na wypustkach skał. Nietoperze mają tendencję do formowania kolonii, ale ze względu na niszczenie miejsc drzemki, duże kolonie stają się coraz rzadsze.

Nawyki odżywiania

Nietoperz duchowy to jedyny australijski nietoperz z mięsożernymi nawykami odżywiania. Ich dieta składa się z jaszczurek, żab, ptaków, owadów i, czasem, innych nietoperzy. Zwierzęta znajdują swoją ofiarę zarówno za pomocą wzroku (ich duże oczy są ostre) jak i dźwięku (echolokacja). Zasadzkowo atakują przyszłe posiłki z góry, zabijając mniejsze zwierzęta ugryzieniem w głowę lub szyję. Ta metoda zabijania ofiary nadaje się do fałszywej teorii, że nietoperze podwójnie pełnią rolę wampirów, dając nietoperzom duchowym alternatywną nazwę „fałszywych nietoperzy wampirów”. Po zebraniu ofiary nietoperze wracają do miejsca żerowania, by zjeść.

Parenie i potomstwo

Osobne kolonie samców i samic formują się w sezonie rozrodczym. Parenie nie jest regularne u nietoperzy duchowych, ponieważ samice rozmnażają się tylko raz w roku i rodzą tylko pojedyncze młode. To młode zazwyczaj rodzi się między lipcem a wrześniem. Młody nietoperz ssie mleko, aż jest wystarczająco duży i silny, by jeść mięso, w którym czasie matka dostarczy mu pożywienie przez polowanie.

Zagrożenia

Mimo problematycznego wzrostu suchości w australijskim klimacie, główne zagrożenia dla bytu nietoperzy duchowych płyną z działalności ludzkiej. Zwierzęta opuszczają swoje miejsca drzemki, gdy ludzie w nie wchodzą, więc górnictwo, kamieniołomy i turystyka wpływają na zdolność nietoperza duchowego do życia i prosperowania w określonych obszarach. Ponadto nietoperze duchowe konkurują o pożywienie ze zwierzętami wprowadzonymi do ich środowiska, głównie kotami i lisami, co prowadzi do potencjalnego zgłodzenia. Także druty kolczaste mogą powodować urazy nietoperzy.