Identyfikacja
Skunki łatwo rozpoznać: czarno-białe paski, długie ogony. Długość 38–89 cm, waga 2,3–6,8 kg. Nocne, rzadko widziane, ale zapach charakterystyczny. Strzela do 4,5 m z precyzją – obrona i znakowanie terytorium. Samice wybredne: jeśli kandydata nie zaakceptują – posprzą go i idą dalej.
Funkcja
Skunki parzą się raz w roku. Samce terytorialne, walczą o samice. Samce wieloweselne – parzą się z kilkoma samicami. Spory terytorialne, walki, strzelanie odrzuconych samców – wiosną dużo zapachu.
Rozprzestrzenienie
Skunki adaptacyjne – Kanada, USA, Meksyk. Kopią nory lub zajmują porzucone, sterty drewna, puste drzewa. W miastach: pod domami, w szopach, w porzuconych autach. Samica wyściela norę trawą/liśćmi. Zazwyczaj samotne, w zimnych klimatach kilku dzieli norę na zimę, kilka leg wychowuje razem.
Korzyści
Skunki mogą opóźnić implantację nasienia po sparzeniu. Jajo może spoczywać tygodnie przed zagnieźdżeniem. Jeśli sparzenie wczesną wiosną, a zima się przeciąga – to gwarantuje ciążę i poród w cieplejsze dni, gdy jedzenia więcej.
Rozmiar
Młodzież: 4–7 sztuk po 60–77 dniach ciąży. Waga ~28 g, głuche, ślewe, łysy. Po 6 tygodniach odstawiane, śledzą matkę nocą. Zostają z matką do roku.
Rozważania
Samce nie biorą udziału w wychowaniu. Jedyny kontakt – sparzenie.
Potencjał jako zwierzęta
Skunki mogą być zwierzętami domowymi – wielu sukcesywnie wychowuje sieroty. Jak fretki: inteligentne, czyste, ciekawskie. Gruczoły zapachowe usuwa się u młodych – brak ryzyka strzelania. W naturze często noszą wściekliznę, ale jako zwierzęta można zaszczepić. Jednak w wielu stanach nielegalne, hodowla w warunkach kontrolnych wymaga pozwolenia USDA.