Skuny kojarzą się z drapieżnym zapachem. Mimo złej opinii – korzystne dla ludzi, bo jedzą szkodniki. 4 gatunki, jedne z najszerszo rozpowszechnionych ssaków w Ameryce Północnej.
Zachowanie
Człowiek częściej czuje skuna niż widzi. Zapach z dwóch gruczołów przy ogonie – obrona. Zagrożony: odwraca tył, strzela oleistym płynem do 4,5 m (15 stóp). Nieszkodliwy, ale skuteczny odstraszacz. Nocne – nocą jedzą, dzień śpią. Słaby słuch i węch. Życie samotne, poza parowaniem i matką z młodymi. Młode późną wiosną, w norze do 2 mc, potem z matką na polowania. Jesienią samodzielne. Śr. życie ok. 3 lata.
Zasięg i siedlisko
Obecne w obu Amerykach. Ostatnio azjatycki barsuk smrodliwy dodany do rodziny. Lubią otwarte łąki blisko lasów i wody. Często zajmują gotowe nory innych zwierząt, też pnie, nieużywane budynki. Zimą w chłodnych regionach śpią tygodniami w norach. Terytorium 0,5–1,5 mil kw.
Dieta
Rozszerzone menu – jedzą na okazję. Rośliny, owoce, owady, robaki, małe ssaki, jaszczurki, jaja.
Opis
Wszystkie gatunki czarno-białe, ale wzory różne: paski, plamy, zwiry. Głowa-ogon: 8–19 cali, ogon 5–15 cali. Waga 7 oz – 14 lbs. Krótkie, grubie nogi.