Europa jest domem dla kilku gatunków zagrożonych stojących przed zagrożeniami jak utrata siedlisk, zanieczyszczenia i działalność ludzka. Oto niektóre wyróżniające się przykłady:
Żubr europejski (Bison bonasus): Występuje w małych, izolowanych populacjach w krajach takich jak Polska, Białoruś i Rosja.
Ryś iberska (Lynx pardinus): Krytycznie zagrożona, z mniej niż 500 osobników w fragmentowanych siedliskach w Hiszpanii i Portugalii.
Foka saimańska (Pusa hispida saimensis): Podgatunek występujący wyłącznie w jeziorze Saimaa w Finlandii, populacja ok. 400 osobników.
Norka europejka (Mustela lutreola): Rozrzucona w kilku krajach europejskich, zagrożona utratą siedliska i konkurencją od nortki amerykańskiej.
Foka mnicha śródziemnomorskiego (Monachus monachus): Krytycznie zagrożony gatunek foki w małych populacjach w Morzu Śródziemnym.
Wydrzyk pyrenejski (Galemys pyrenaicus): Mały, półwodny ssak rodzimy w Pirenejach, dotknięty utratą siedliska, zanieczyszczeniem i gatunkami inwazyjnymi.
Orzeł królewski iberski (Aquila adalberti): Zagrożony ptak drapieżny w Hiszpanii i Portugalii, zagrożony utratą siedliska, zderzeniami z linami energetycznymi i nielegalnym polowaniem.
Bóbr europejski (Castor fiber): Kiedyś blisko wyginięcia, ten gatunek został reintrodukowany w niektórych rejonach, ale wciąż staje przed presją siedlisk i klimatu.
Jesiotr atlantycki (Acipenser sturio): Krytycznie zagrożona ryba migrująca między środowiskami morskimi i słodkowodnymi, zagrożona nadmiernym rybołówstwem i zanieczyszczeniem.