Dingo (Canis lupus dingo) to australijski pies dziki, odgrywający istotną rolę w unikalnej ekologii i dziedzictwie kulturowym kontynentu.
Choć często nazywany gatunkiem rodzimym, dingo to zdziczałe potomki psów domowych sprowadzonych do Australii przez azjatyckich żeglarzy ok. 5000 lat temu. Założyli się w mniej zaludnionych regionach: na terenie wiejskim, pustyniach i lasach.
Dingo występują w różnych kolorystkach futra – zazwyczaj odcienie brązu, czerwieni lub czerni, z krótkim futrem przystosowanym do zmiennego klimatu Australii. Żyją w stadach społecznych, często skupionych wokół jednej dominującej pary hodowlanej, podczas gdy inne członki pomagają wychowywać młode.
Ekologicznie dingo pomagają utrzymać równowagę, regulując populacje roślinożerców. Przez tysiące lat społeczności aborygenów Australii ceniły dingo w opowieściach kulturowych, nazywając je „warrigal”, „kuringal”, „boomaalka”.
Dziś populacje dingo są zagrożone urbanizacją, prześladowaniem, mieszaniem z psami domowymi i niszczeniem siedlisk. Działania ochronne dążą do zachowania unikalnego dziedzictwa genetycznego czystych dingo. Jako drapieżniki szczytowe polują głównie na wallaby, kangury, gryzoны i inne małe ofiary, kształtując ekosystemy, które zamieszkują.