1. Izolacja geograficzna :Unikalna historia geograficzna Australii odegrała kluczową rolę w ewolucji torbaczy. Około 150 milionów lat temu australijski kontynent oddzielił się od superkontynentu Gondwana, co doprowadziło do jej izolacji. Ta separacja pozwoliła torbaczom ewoluować niezależnie od ich łożyska ssaków, które były dominujące w innych częściach świata.
2. Brak konkurencji :Brak ssaków łożyska w Australii wywołał próżnię ekologiczną, umożliwiając torbacze na wypełnienie różnych nisz ekologicznych i poddanie się promieniowaniu adaptacyjnym. Ta dywersyfikacja doprowadziła do ewolucji szerokiej gamy gatunków torbaczy, w tym roślinożerców, mięsożerców, gatunków nadrzewnych, a nawet form szybowania i burzania.
3. różnorodne siedliska :Różne siedliska w Australii, w tym lasy deszczowe, pustynie, użytki zielone i obszary przybrzeżne, zapewniły różnorodne środowiska dla torbaczy. Ta różnorodność siedlisk pozwoliła na ewolucję gatunków przystosowanych do określonych warunków środowiskowych.
4. Stabilny klimat :Względnie stabilny klimat Australii w większości jego historii przyczynił się do przetrwania torbaczy. Brak poważnych zlodowacji i innych globalnych zakłóceń klimatycznych zapewniało długie okresy stabilności środowiska, umożliwiając rozkwit torbaczy.
5. Zalety ewolucyjne :Marsupia mają kilka nieodłącznych zalet ewolucyjnych, które pozwoliły im rozwijać się w środowisku australijskim. W szczególności woreczka z torbaczem zapewniała ochronę i odżywianie rozwoju młodych, rosnących wskaźników przeżycia i przyczyniając się do ich sukcesu.
W wyniku tych czynników Australia stała się domem dla bogatej różnorodności gatunków torbaczy. Dziś w Australii znajduje się ponad 250 gatunków torbaczy, co stanowi około 80% światowej różnorodności torbaczowej.