Torbacz, opos pasiasty (Dactylopsila trivirgata), występuje w północno-wschodniej Queensladzie (Australia) i Nowej Gwinei. Zwierzę nocne, dni spaca w koronach drzew w lasach i lasach deszczowych. W nocy szuka owadów, owoców i miodu.
Wygląd
Długość ciała ok. 10 cali (25 cm). Ogon zazwyczaj nieco dłuższy od ciała. Długie czarno-białe pasma. Długie, smukłe palce ułatwiają wspinanie. Jeden palec na każdej dłoni wydaje się dłuższy – służy do stukania w korę drzew w poszukiwaniu larw wiertniczych (główna dieta).
Obserwacje
Można go spotkać w Australii na szlakach Crater National Park, Malanda Falls Environmental Park, Chambers Wildlife Rainforest Lodge (lubi figowiec zasłonowy). Trudne do zauważenia – drzewne, rzadko zstępuje na grunt, szybko porusza się koronami, nieśmiały. W dzień maskuje się w gnieździe. Siedlisko szersze w Papui-Nowej Gwinei: nizinne lasy winoroślowe, lasy rzeczne, tereny monsunowe (Uniwersytet Michigan, Muzeum Zoologii). Preferuje lasy deszczowe poniżej 1000 stóp n.p.m.
Parowanie i potomstwo
Sezon parowania: luty-sierpień (Australia), styczeń-pażdziernik (Nowa Gwinea). Samica rodzi 1-2 młode. Młode zostają w torbie do wyrosnięcia sierści i zdolności chwytania sierści matki. Matka nosi je na plecach szukając jedzenia. Opos pasiasty wydziela nieprzyjemny zapach odstraszający drapieżników. Dni spaca w liściastym gnieździe wysoko na drzewie.
Polowanie i styl życia
Stukając w korę, opos słucha ostrożnie ruchów larw w drzewie. Gdy wykryje dźwięk, szybko rozrywa kórę wydłużonymi kłówkami, by wydobyć larwę. Samice i młode żyją razem w koronach, samce samotne. Komunikują się serią wyków i piszczeli. Gatunek zagrożony – obserwacje rzadkie.