Entelodonto, masywne ssaki przypominające świenie, żylujące w Ameryce Północnej, Eurazji i Azji w epoce oligocenu i miocenu, zaginęły w wyniku zmian klimatycznych i konkurencji z innymi gatunkami, takimi jak nosorożce i konie.
Zmiany klimatyczne:
Przejście z oligocenu na miocen przyniosło ochłodzenie i osuszenie, zamieniając gęste lasy w otwarte łąki i sawanny. Entelodonto, przystosowane do lasów, nie nadążyły z adaptacją.
Konkurencja:
Gdy środowisko się zmieniło, nosorożce, konie i inne roślinożerce lepiej przystosowane do nowych warunków rozwinęły się, konkurując z entelodonto o pokarm i terytorium. Pojawienie się drapieżników jak niedźwiedzie, hieny i koty z kłami dodało zagrożeń.
Ostatecznie kombinacja zmian klimatu i konkurencji od lepiej przystosowanych gatunków doprowadziła do wyginięcia entelodontów.