Adaptacje geparda
Gepardy to najszybsze lądowe zwierzęta, osiągające prędkość do 112 km/h (70 mph). Długie nogi, elastyczny kręgosłup i nienawijane pazury pomagają im osiągnąć tę prędkość. Mają jednak stosunkowo słabą wytrzymałość i potrafią utrzymać maksymalną prędkość tylko na krótkich dystansach.
Hipoteza łowcy kursorowego
Jedną z hipotez jest to, że gepardy ewoluowały jako łowcy kursorowi (kursorial hunters) specjalizujący się w krótkich pościgach. Dowody: smukła budowa, długie nogi, kręgosłup działający jak sprężyna, nienawijane pazury dla przyczepności, duże płuca, wysokie tętno.
Zachowanie łowieckie i wyzwania
Gepardy gonią ofiary w otwartych przestrzeniach, używając prędkości do ich dogonienia. Stają przed wyzwaniami od większych drapieżników (lwy, leopardy), chorób i urazów. Mimo to pomagają kontrolować populacje ofiar i wspierają bioróżnorodność i ekoturystykę.