Szczeniaki wilków są wrażliwe na zimno, zwłaszcza w ciągu pierwszych kilku tygodni życia. Mają wysoki stosunek powierzchni do objętości, rzadki futer i niską tkankę tłuszczową, co czyni je podatnymi na wypalenie. Wypalenie może powodować zawał serca, depresję oddechową, niewydolność nerek i uszkodzenia mózgu, potencjalnie prowadząc do śmierci.
Matki wilki budują nory w miejscach osłoniętych, wyścielają je trawą i futrem, przytulają się do szczeniaków i mogą je oblizać, by dzielić się cieplem. Mimo tych środków ostrożności, szczeniaki czasem giną od zimna, zwłaszcza w surowych klimatach zimowych.