Bobry są niesamowicie dobrze przystosowane do półwodnego życia w lasach. Aby przetrwać w pustyni, potrzebowaliby drastycznych adaptacji.
Oszczędzanie wody
Bardziej wydajne nerki do produkcji skupionego moczu, grubsze futro do izolacji od ciepła i redukcji parowania, aktywność nocna, by unikać upału, oraz wyspecjalizowane gruczoły potowe do chłodzenia przy minimalnej utracie wody.
Żywność i woda
Zmiana diety na trawienie kaktusów, nasion i roślin pustynnych; adaptacje do magazynowania wody; większy i bardziej złożony układ trawienny do twardej roślinności.
Unikanie drapieżników
Mocniejsze pazury i zęby do kopania nor, kamuflaż jaśniejszym futrem, wzmacnione zmysły do wykrywania drapieżników.
Budowanie i tamy
Alternatywne materiały budowlane (rośliny pustynne, kamienie) oraz strategie gromadzenia i przechowywania wody deszczowej.
To czysto teoretyczne rozważanie. Adaptacje potrzebne do zamiany bobra w zwierzę pustynne są ogromne i mało prawdopodobne naturalnie. Bobry są stworzone do swojego środowiska i mają minimalną szansę na przetrwanie w surową pustynię.