* nos: Bierze powietrze, filtruje je i rozgrzewa.
* fragmenty nosowe: Doprowadzić do gardła.
* Pharynx: Łączy fragmenty nosowe z tchawicą (drenabe).
* trachea: Przenosi powietrze do płuc.
* płuca: Pierwotne narządy oddychania, w których tlen jest przyjmowany do krwi i uwalnia się dwutlenek węgla.
* Membragm: Mięsień, który pomaga płuca rozszerzać się i kurczyć, umożliwiając wchodzenie i wychodzenie powietrza.
Proces oddychania jest podobny do ludzi:
1. inhalacja: Membrana kurczy się i spłaszcza, zwiększając objętość jamy klatki piersiowej. Stwarza to niższe ciśnienie w płucach, wciągając powietrze przez nos i tchawicę.
2. wydech: Membrana relaksuje się, wracając do kształtu kopuły. Zmniejsza to objętość wnęki klatki piersiowej, wymuszając powietrze z płuc.
Adaptacje do oddychania:
Wilki mają pewne adaptacje, które pomagają im skutecznie oddychać, szczególnie podczas biegania na duże odległości:
* duże płuca: Mają większe płuca w stosunku do ich wielkości ciała w porównaniu do ludzi.
* wydajne pobieranie tlenu: Ich czerwone krwinki mają wysokie powinowactwo do tlenu, umożliwiając im efektywne transport tlenu w całym ciele.
* silne mięśnie oddechowe: Ich potężna przepona i mięśnie międzyżebrowe pomagają im rysować w dużych ilościach powietrza.
Te adaptacje pozwalają wilkom skutecznie oddychać podczas męczących zajęć, takich jak polowanie i bieganie.