Najlepsze rasy kur noszących jajka białe pochodzą z krajów śródziemnomorskich: Włochy, Hiszpania, Holandia. Większość jaj w sklepach pochodzi z tych ras. Jedzą mniej niż inne rasy użytkowe, a snoszą tyle samo, a często więcej. Dzięki ekonomicznej produkcji najpopularniejsze u komercyjnych ferm jajecznych. W stadzie podwórkowym kilka białych niosących gwarantuje obfite zapasy dużych jaj.
Leghorn (Legorn)
Gdy widzisz białe kury w klatkach bateryjnych fabryki jaj, to najprawdopodobniej White Leghorny. Legorny hodowane na 300+ jaj rocznie. Współczynnik konwersji karmy na jajka najlepszy ze wszystkich ras – jedzą mniej, snoszą więcej. To najbardziej ekonomiczna biała niosąca. Hodowane pod produkcję – wysokostrung, produktywne tylko 2–3 lata. Pochodzą z Włoch, zaczynają snosić w 4–5 miesiące. Składają największe jajka spośród białych niosących.
Andaluzja (Andalusian)
Andaluzja z Hiszpanii – porównywalna do White Leghorn wielkością, ekonomią, niesieniem. Główna różnica: kolor – niebieski lub czarny. Unikalne upierzenie – idealne na wystawy drób. Niebieskie pióra to jeden z najrzadszych kolorów u drób. Temperament bardziej spokojny niż White Leghorn, dobre latające na krótkie dystanse.
Minorca
Minorca wyhodowana na duże białe jajka, mniej popularna niż White Leghorn. Z wyspy Minorca u wybrzeży Hiszpanii – największa z ras śródziemnomorskich. Nie ma sławy w świecie jajecznym, ale na wystawach tak. Kolory: czarny, biały, chamois. Grzywka pojedyncza lub różana. Raczej nieśmiałościwe (flighty).
Hamburg
Hamburgy w odmianach: spangled (kropkowate), penciled (ołówkowe), czarne. Nazwa niemiecka, ale pochodzą z Holandii. Kiedyś przydomek „everyday layer” (codzienna niosąca) za płodność. Dziś kształt i kolory długą anglais fanciers, którzy ulepszali „pheasant fowls” w dzisiejsze Hamburgy.