Zwierzęciem najczęściej wspomnianym w Starym Testamencie jest owca. To odzwierciedla centralną rolę, jaką owce odgrywały w starożytnym społeczeństwie izraelskim.
Waga gospodarcza: Owce dostarczały mięso, mleko, wełnę i były używane w ofiarach żertwowych.
Znaczenie symboliczne: Owce często służyły metafory ludu Bożego, a pasterz reprezentował opiekę boską.
Kontekst religijny: Stary Testament wspomina owce w związku z ofiarami, świętami i kultem.
Mimo że dokładne liczby zależą od tłumaczenia, owce pojawiają się częściej niż jakiekolwiek inne zwierzę w Starym Testamencie.