U bydła długotrwałe deszcze powodują obniżenie wydajności, wzrost podatności na choroby, zepsucie paszy i nadmiar roślin trujących. Te negatywne efekty rodzą wzrost kosztów i spadek zysku hodowcy. Działania chroniące zwierzęta przed długimi okresami mokrej pogody to: dawanie paszy w korytach pokrytych, przenoszenie bydła, gdy okolice stają się błotniste, oraz zapewnianie schronów, stodół lub gajów drzew jako schronu. Podłogi krajów i obór robione są z żwiru lub betonu, by zmniejszać błoto.
Obniżona wydajność
Badania Uniwersytetu Kalifornii wykazały, że sztuczny deszcz nieznacznie obniża wydajność bydła, w zależności od ilości deszczu. Błotniste krainy jednak poważnie wpływają na wyniki. Tempo przyrostu spadało o ok. 35%, a ilość paszy na 1 funt przyrostu wzrosła o ok. 25 centów. Narodowa Rada Badawcza w 1981 r. stwierdziła, że błoto 10–20 cm głębokie zmniejsza spożycie paszy o 5–15%, a błoto 30–60 cm – o 15–30%.
Podatność na choroby
Przy długotrwałych deszczach stojąca woda sprzyja rozprzestrzenianiu się chorób: wąglika, czarnej nogi, choroby Blacka, czerwonej wody, obrzęku złośliwego, choroby Sord, kłustwa i botulizmu. Te choroby zazwyczaj zabijają zwierzę w ciągu 24–48 h od infekcji. Bydło jest też bardziej narażone na gniót stop i zapalenie wycisków, bo wody powodziowe rozprzestrzeniają patogeny. Te dwie choroby rzadko zabijają, ale trudno je wyleczyć.
Zepsuta pasza
Siano zbalowane staje się nasycone podczas długich deszczy, szybko gnije i pleśnieje. Mokra pasza w korytach też gnije i pleśnieje. Pleśń zmniejsza energię, tiaminę i witaminy A, D3, E, K w paszy oraz wartość odżywczą karmy zielonej. Pleśniawe karmy są pyłowe, co obniża smaczną i powoduje problemy oddechowe. Często bydło odmawia jedzenia pleśniawej paszy, co obniża przyrosty. Dodatkowo pleśniawe karmy mogą wywołać poronienia.
Dostępność materiałów roślinnych toksycznych
Silne długotrwałe deszcze zsuwają liście, owoce i orzechy z drzew, dostarczając więcej materiałów trujących niż zwykle. Kilka roślin jest toksycznych dla bydła przy większym spożyciu. Trzy rośliny produkujące toksyny: gałązka (końowiec), czeremcha i większość gatunków dębów. Wszystkie części gałązki i czeremchy mogą być toksyczne, a liście dębów są najbardziej toksyczne. Objawy zatrucia: ślinienie, biegunka, drżenie, chodzenie po chwytach i trudności z oddychaniem.