Wstęp
Owce zdrowe, ekonomiczne: wełna, mięso, mleko. Dobrze w wielu klimatach. Żerują trawę, lucernę, ziarna, czyszczą pastwiska zimą po krowach (bliżej gruntu). Większość problemów z uszami wiąże się z życiem na farmie: oznaczanie, bliskość innych owiec.
Problemy z znaczkami usznymi
Znaczki (USDA) identyfikują farmę pochodzenia. Przy nakładaniu -> stan zapalny, rany. Znaczki metalowe pętlowe – największe ryzyko. Niektóre owce gwałtownie trząsą głową, by się ich pozbyć -> krwawienie uszu. Starsze owce: uszkodzenia od „zmęczonych” znaczków, które wyryły się. Profilaktyka: higiena, unikanie głównej żyły i chrzęstna, uwzględnienie wzrostu ucha.
Ropnice uszne i ropieniak (Canker Ear)
Jak u kotów/psów – ropnice uszne. Zagnieżdżają w wilgotnej tkance kanału usznego, składają jaja, drażnią. Owca nie może wyskrętać. Rozprzestrzenianie kontaktem. Gdy kanał wypełni się martwą skórą i gnojem -> ropieniak (canker ear). Leczenie: roztwór z piretryną (insekticyd z chryzantem, szybki).
Uszy kokardo (Cauliflower Ears)
Drażnione ropnicami owce gwałtownie trząsą głową, tarzą o drewniane słupy, druty – uszkodzenie usznej muszki, hematoma. Trwała obrzęk, deformacja jak kokarda. Łuski i krwawie blizny u podstawy usza i rowek zewnętrzny.
Atak much (Fly Strike)
Muchy przyciągane krwią, uszkodzeniami, zapachem infekcji -> wielokrotne ujęcia. Owce drapią usza o druty (czarne jagody) lub krzaki (koniczyna). Wyraziste uszy (np. Border Leicester – mało futra) -> łatwe poparzenia słoneczne. Muchy -> drażnienia, krwawa, gnoj -> więcej much. Owca drapie -> dalsze uszkodzenia.