Pluskwice nie są rodem z USA, wprowadzono je na początku XX w. Pszczoły miodne też z Europy, ale wcześniej (XVII w.). Pluskwice to padlinicy, lubią szczeliny – to rozprzestrzeniło je w USA. Mają słabe na słodycze – to może ciągnąć je do uli.
Znaki obecności
Pluskwice lubią ciemne, ciasne miejsca – szukaj między wewnętrzną a zewnętrzną pokrywą ula lub pod dolną deską. Mogą zostawiać zlinione skórki na podłodze. Wygryzione otwory w zapieczkach miodowej – subtelne, dziury mogą być za małe by zauważyć.
Ochrona
Większość uli z pluskwicami nie cierpi – zazwyczaj 1-2 osobniki. Pszczoły gwałtownie bronią ula – zadzierają intruzy i usuwają trupy, jeśli są małe. Pluskwice nie dostaną się do legła w silnym roju i mogą służyć jako padlinicy, czyścąc najniższy poziom, by unikać robotnic.
Słabe rodzie
Pluskwice stają się problemem, jeśli ród osłabiony chorobą, rojem lub nowy. Prewencja: trzymaj ul mały, by pszczoły miały dostęp do wszystkich części. Mały ród skupia się w jednej beczce, zaniedbując resztę – pluskwice i inni padlinicy zjadają miód i wosk niepokojeni. Odpady wprowadzają choroby. Strata pokarmu dalej szkodzi rodowi.
Prewencja
Przy przechowywaniu uli: dokładnie oczyść beczki, przechowuj w czystym, suchym miejscu. Pluskwice najczęściej wchodzą w czasie przechowywania, by szukać pokarmu. Czystość to zapobiega i pozwala używać beczek bez pasażerów. Dyżowanie jeśli konieczne. Trzymaj ciała ula kompaktowe, dopasowane do rodu – robotnicy sami najlepiej kontrolują szkodniki.