Według Usługi Rozszerzeniowej Uniwersytetu w Wisconsin, owce mają unikalne wymaganie wśród zwierząt gospodarskich. Jeśli ogony zwierząt nie zostaną skrócone chirurgicznie (okupane), wełniane ogony gromadzą gnoj i stają się miejscem rozrodu much. Larwy much, znane jako robaki, mogą wiercić się w ciało owcy, powodując stres fizyczny. Opaskiwanie to jedna z powszechnych metod okopywania ogonów jagniąt.
Procedura opaskiwania ogona
Okopywanie ogona powinno zostać wykonane przed ukończeniem przez jagnię dwóch tygodni, zgodnie z witryną Usługi Rozszerzeniowej Uniwersytetu w Wisconsin. Wcześniejsze okopywanie zmniejsza stres u zwierzęcia, choć nie należy je wykonywać, dopóki jagnię nie ma co najmniej jednego dnia życia. Istnieje kilka metod okopywania ogonów u owiec, jednak opaskiwanie – czyli używanie małych gumowych opasek ograniczających przepływ krwi – jest najczęstsze.
Opaskiwanie ogona wymaga narzędzia zwanego elastatorem. Służy on do rozciągania specjalnych gumowych opasek na tyle, by nałożyć je na ogon. To samo narzędzie i opaski mogą służyć do kastracji owiec i zwierząt podobnych rozmiarów.
Opaska jest nałożona na ogon w punkcie, który zostawia wystarczającą długość ogona do przykrycia pochwy u jagniąt owczych. Większość hodowców okopywa ogony jagniąt byczych na tej samej długości dla jednorodności, choć ogony samców mogą być okopywane w punkcie, gdzie pozostały ogon przykrywa odbyt.
Po nałożeniu opaski jagnię wraca do stada. W ciągu kolejnych dni, zazwyczaj w ciągu dwóch tygodni, ogon poniżej opaski obumiera i odpada.
Zabieg jest bezkrwawy, ale nie pozbawiony bólu dla jagnięcia, choć strona sheep101.com twierdzi, że ból jest zazwyczaj krótkotrwały. Strona ta również wskazuje, że środki przeciwbólowe, takie jak lidokaina, mogą być stosowane, jeśli zabieg wykonuje lekarz weterynarz. Standardową praktyką wśród hodowców owiec w USA jest okopywanie ogonów bez znieczulenia.
Istnieje ryzyko, że jagnięta zachorują na tetanos po okopywaniu ogona. Szczepionki przeciw tetanosu dla matek powinny być aktualne przed sezonem jagnięcia. Jagnięta nabierają odporności na tetanos od matek.
Nie wszystkie rasy owiec wymagają okopywania ogonów. Wiele ras owiec włosowych i mlecznych nie potrzebuje okopywania. Rasy pochodzące z Europy Północnej, takie jak islandzka i szetlandzka, mają naturalnie krótkie ogony.
Owce hodowane do celów religijnych często pozostawia się „nieskazitelne”. Owca nieskazitelna nie została zakastrowana, zrogowiona ani okupana.