Funkcja
Baytril (enrofloxacin) – antybiotyk fluorochinolonowy III generacji. Stosowany u psów, kotów: skóra, układ moczowy, drogi oddechowe. Skuteczny na Gram-ujemne i niektóre Gram-dodatnie (E. coli, Staph. intermedius, Klebsiella, Proteus). U drób: leczenie stadowe (infekcje oddechowe). U bydła i świnek: zapalenie wymion, choroby jelit, infekcje oddechowe.
Wskazania i ostrożności
- Nie działa na wirusy (chyba że wtórna infekcja bakteryjna).
- Ryzyko oporności – stosować tylko przy wyraźnych wskazaniach.
- Interakcje: teofilina (wzrost stężenia), sukralfat (hamuje wchłanianie – odstęp 2 h), cyklofospina (ryzyko uszkodzenia nerek – inne antybiotyki).
Skutki uboczne
Rzadkie: nudności, brak apetytu, biegunka, wymioty (częstsze przy dużych dawkach). U szcztów <8 m-ce: uszkodzenie chrzęstki – nie stosować, chyba że konieczne. U innych zwierząt nie zaobserwowano. Kryształy kwasu moczowego w moczu – bez znaczenia klinicznego, fałszują wyniki lab. U kotów: rzadkie uszkodzenie siatkówki – nie wyklucza stosowania.
Czas terapii
Zazwyczaj 1× dziennie 5–10 dni. Ciężkie infekcje – do 30 dni. Cały kurs obowiązkowy, nawet po zniknięciu objawów. U bydła/drób: karencja (USDA) – mięso/jaja nie do spożycia do wyeliminowania leku z tkanki.
Historia
Enrofloxacin odkryty 1980 r. przez Bayer (Grohe, Peterson). Tylko weterynaria. Inne chinolony w medycynie ludzkiej. Pierwsza chinolona: kwas nalidiksowy (1962) – infekcje nerek, odkryty przy badaniu leków na malarię.