Zwierzęta przeżuwające jak krowy dobrze znoszą silarzę kukurydzianą. Składa się z całej rośliny posiekanej na kawałki. Optymalnie ma dużą wilgotność przy zbiorze, ale rośliny już zaczęły schnąć. Po posiekaniu silarza przechowuje w bunkrach lub wieżach, gdzie fermentuje, dalej tracąc wilgoć. Suszenie silarzy to zarządzanie fermentacją. Proces może zamknąć się, jeśli wilgotność za wysoka. Wtedy suszenie może wymagać pomocy.
Instrukcje
-
- 1
Przed zbiorem wytnij przekrój kilku kłosów kukurydzy. Znajdź linię mleczną – granicę między mlecznym endospermum a skrobiastym stałym – w zagłębionych ziarnach. Jeśli linia mleczna jest w połowie do 2/3 wysokości ziarnka od góry, wilgotność 60–70%. Można zbierać i siekać.
- 2
Jeśli musisz zbierać przy wyższej wilgotności, dołóż do silarzy suche dodatki: ziarna zbóż, rośliny strączkowe, trawy. 68–90 kg (150–200 funtów) suchej masy na tonę silarzy.
- 3
Przenieś silarzę do sypiażni jak najszybciej po siekaniu, gęsto spakuj. Długie wystawianie na powietrzu wydłuży oddychanie komórek, marnując cukry i węglowodany na fermentację. Tempo suszenia musi być kontrolowane.
- 4
Monitoruj silarzę codziennie. W sypiażni komórki puścią ciepło, CO2, wodę, wypędzając powietrze, podnosząc temperaturę. Fermentacja: kwas octowy i mlekowy. Kolorystka: zielonkawo-żółta do jasnobrązowa = dobrze przegrzana i schłodzona.
- 5
Trzymaj silarzę spakowaną i szczelną po fermentacji (ok. 3 tygodnie). Używaj tylko tyle, ile potrzeba – skład zmienia się przy kontakcie z powietrzem.
- 1