Wstęp
Kózy kategoryzuje się po regionie pochodzenia. Spośród hiszpańskich ras hiszpańska koza mięsna jest największa i najbardziej mięsista z odmian pochodzących z Europy, konkretnie z Hiszpanii. Istnieją inne lokalne rasy hiszpańskiego pochodzenia w USA: kozy leśne/briar w Karolinach i Florydzie oraz kozy scrub w Pensylwanii. Hiszpańska koza nie ma formalnej organizacji rasy i nie prowadzi rodowodów, co prowadzi do krzyżówek w wielu stadach.
Wielkość
Hiszpańska koza osiąga ok. 113 kg (250 lbs) kozłów i 68 kg (150 lbs) kóz. To nieco mniej niż burowa afrykańska, której kozły docierają do 136 kg (300 lbs). Jest większa od niektórych popularnych ras, np. teńską kozą omdlenicową (max 90 kg / 200 lbs).
Wygląd
Hiszpańska koza mięsna może mieć prawie każdy kolor: od białego przez czarny i brązowy, w tym plamiste. Mają dwa rogi – bardziej widoczne u kozłów. Małe wyciski i wiszące uszy.
Zastosowanie
Choć głównie do produkcji mięsa, hiszpańska koza ma inne zastosowania. Często pasie niepożądaną roślinność na pastwiskach. Farmerzy puścają kozy po bydle, by zjady chwasty, których bydło nie je – zapobiega to rozprzestrzenianiu się nasion chwastów.
Historia
Hiszpańskie rasy kóz trafiły do Ameryk w XVI w. z wczesnymi hiszpańskimi odkrywcami. Były zwierzętami gospodarst्वennymi bez ewidencji rodowodów. Niektórzy farmerzy krzyżowali inne rasy: burową (wielkość), nubińską (mleko). Przetrwały w surowych warunkach Meksyku i Południowo-Zachodnich USA, stając się zdolnymi i wytrzymałymi.