Badania naukowe
Badania nad białkami jedwabiu pająka przeprowadzono na Uniwersytecie w Wyoming oraz w kanadyjskiej firmie Nexia. Firma rozpoczęła modyfikację genetyczną kóz w 1998 roku, wprowadzając gen pozwalający na produkcję białka przeciwbólowego (według BBC). W 2000 roku udało się wprowadzić geny umożliwiające produkcję białek jedwabiu pająka u dwóch kozłów: Webster i Pete. Teoria zakładała, że po skrzyżowaniu z innymi kózami, część potomstwa będzie produkować mleko z białkiem jedwabiu. Nie wszystkie kozy z hodowli genetycznie zmodyfikowanych otrzymują gen produkcji jedwabiu – w 2010 roku na przykład tylko 3 z 7 urodzonych kozłów testowało się pozytywnie. Zwierzęta są modyfikowane tak, by produkowały białko wyłącznie w mleku; nie wykazują różnic behawioralnych ani fizycznych względem innych kóz.
Właściwości jedwabiu pająka
Jedwab pająka to najsilniejsze znane ludzkości włókno naturalne (National Geographic). Jest mocniejszy od stali i ok. 25% lżejszy od syntetycznych polimerów naftowych. Pająki używają go do budowy sieci, kokonów jajowych i łowienia ofiar. Na świecie znanych jest ponad 37 000 gatunków pająków, a tysiące innych czeka na odkrycie.
Zastosowanie
Pozyskiwanie białek jedwabiu pająka z mleka kóz umożliwia produkcję: protez kończyn, więzadeł i ścięgien (medycyna), lekkich materiałów do gojenia ran (np. urazy oczne), a także lekkich kamizelek kuloodpornych i poduszek powietrznych samochodowych.
Przyszłość
Hodowla kóz produkujących jedwab w mleku napędza dalsze rozwój. Obecnie genetycznie modyfikuje się też rośliny (np. lucernę o wysokiej zawartości białka), by uzyskiwać większe ilości białek jedwabiu niż z mleka kóz.